Bernice

MULA

Wie durft te verdwalen vindt nieuwe wegen.

Wie is Bernice? Een vriendin van een goede vriendin. En toevallig ook haar buurvrouw. Een bijzonder mens. Volgens mijn vriendin. Ze stond niet op mijn lijstje.

Wat is een bijzonder mens? Voor de een moet die op een dunne draad balanceren die gespannen is tussen twee wolkenkrabbers. Voor een ander is absolute toewijding aan een hoger ideaal speciaal.

We hadden afgesproken in het st-Jozef paviljoen in Gouda. Een oud, leegstaand ziekenhuis dat wacht op een nieuwe toekomst. Een gebouw waarin oud geluk en eeuwig verdriet tastbaar zijn. Het stormde en was 3 graden boven nul.

Code rood: Ga Niet De Weg Op!

Alles voor de kunst. De natuur liet zich vermurwen en met een kleine vertraging doordat de fotograaf het verkeerde ziekenhuis had doorgeven maakten we kennis. Bernice is speciaal. Een kruidvat vol energie en emoties. De insteek van de middag, dubbelportretten die ik kon uitwerken tot fotorealistische schilderijen ging de prullenbak in. Bernice werd aan het lijstje Markante Mensen toegevoegd. Een portret van een Yoga-juf.

De foto’s zijn in de kelder van het oude ziekenhuis gemaakt. Direct onder het mortuarium. Beton en stof. Roestige pijpen aan het plafond, oude verwarmingsketels in een hoek. De lucht rook naar bederf en verval. Een schitterende locatie om te fotograferen. Het gebouw deed een stapje terug en gunde haar, voor eventjes, de hoofdrol.

Ere wie ere toekomt. Zonder mijn vriendin was Bernice niet in de serie gekomen. Had ik waarschijnlijk een oude koster of ultra-loper gefotografeerd. Soms heb je anderen nodig om je wijzen op wat jezelf niet direct ziet: Een complexe vrouw met vele lagen die hard en tegelijkertijd heel kwetsbaar is.

Na twee uur fotograferen heb ik haar maar laten ontsnappen. Het kippenvel was ook met photoshop niet meer weg te werken. Ze blijft op m’n lijstje. Samen met mijn vriendin. Samen nieuwe wegen zoeken. Een dubbelportret met twee vriendinnen.