Geert Smits

Mensen fascineren me

Ik wil ze dicht op de huid zitten maar mezelf niet opdringen. Dan leg ik iets van mezelf op aan de ander. Toch is dat onvermijdelijk. Want hoe kan ik mezelf wegcijferen in een beeld dat ik creëer? Elke beeld is een spiegel van de gedachten van de maker. Elk portret is een reflectie van een zelfportret.

Het is deze fascinatie die mij doet kiezen voor de portretfotografie. Het vastleggen van het moment in het leven van een mens waarvan je zeker weet dat het zich nooit meer zal herhalen. Waarbij een geschilderd portret een variabele tijd in zich heeft, is een fotografisch portret de weergave van een exact moment.

De wijze waarop ik portretten maak zegt veel over mijzelf. Ik wil begrijpen wie de persoon tegenover mij is. Wat maakt haar of hem bijzonder? Is dat alleen mijn persoonlijk gevoel of is er echt iets ‘extra’s’? Een zoektocht naar de mens achter het gezicht.

Geert Smits